Binlercesinden seçilmiş bir simülasyon

...Simülasyona giriş...

Görüyorum

En karanlık düşlerini

Saçlarına ak düşüren

Hani şu bir kere daha anlattığın, geçmişini

Düşünden gelen bir gölge

Ki o da sadece bir altın külçe

Tanıyamadığını sandığın aslında açık bir kimlik, bir belge

Hızlıca kediyi atlatıp, arabanın peşi sıra giden,

Şu tavuk bile benden daha bilge.

Ve bir koridor bu yol,

Gerinmeyi kabul etmeyen ne kanat ne de bir kol,

Affet! Mea Culpa!

Koridorda binlerce insansı kolpa

Peki ya nedir insan?

Sen hala şu motordakini bir köpek san,

O gezinen robotlardan daha da insan

Diğerleri sürekli bir korku ve sürekli bir acitasyon

İşte burası binlercesinden seçilmiş bir simülasyon

Oysa ben uzattım, bu yolu

Bazen içten ve bilerek

Bazen bilmeden dalarak

Belki daha çok vakit geçirebilmek için seninle...

Sense, bensiz içini dışa vuran,

O boş dediğin kalbinle

"Mor Amore" doğuran

İyi ki de öyle oldu.

Ya kapılsaydın bana?

Nasıl söylerdim ki kalbimdeki kimdir?

Sen beni uyandır rüyamdan, kolumu çimdir!

Kalk da çıkalım yola,

Sen boşver

Ben boşverdim

Geçer ve gider

Biz boşverelim herkes gibi

Gömelim gitsin kalbimi

Ne bir kişi kalsın ne de bir izi...

Arka koltuğa iki gül bıraktım, birisi kendiliğinden düşmüş

Diğerini de ancak temizlik zamanı, yıkamacı bulacak belli ki...

...Simülasyondan çıkış...

KB

17.12.2025 22:00