Gönlün Genişliği

Bilsen gönlümün genişliğini

Kaçmazdın

Çekilmezdin geriye

Kalbimin derinliğinde

En kadim yerinde

Bağlamışsın seriye

Sırra kadem basan

Sen ey sevilen

Saçların güneşte kızıl

Ayda kadife

Dalgayla dökülen

Gerdanında dizilen

Neyin var diye soramayan

Sen ey her yerden ayna gibi

Çıkan yar

Bilsen gönlümün genişliğini

Saçmazdın

Bakışlarını ezbere

Şöyle dursan önümde

Doya doya baksam

Ve gelsen beriye

Sorsan bana

Ben bilmem derim

Bilsem de

Bilmem

Görsem de

Görmem

Peki sen ne diye

Her yerden ayna gibi çıkarsın

Yansıtırsın beni bana

Bilsen gönlümün genişliğini

Korkmazdın

Desem

İnanır mısın ki?

Görürüm korkarsın

Aydan ve aynadan

Sözlerim nafile

Sessizliğin aşikar

İnadın gökyüzü

Sıfır talepkar

Ve kayar gider yıldızlar

Şu meteor yağmurunda

Peki

Ben de korkmayı seçtim artık

Madem aynadır baktığım

Sana benzemeyi seçtim

Ben de o yağmurdan

Kafamı yarıp geçen

En büyük taşı seçtim

Ama

Ama

Bilsen gönlümün genişliğini

Ve içimin derinliğini

Ve ruhumun geçirgenliğini

En eşsiz

En nadir

Ve en şeffaf haliyle

Geçiririm her şeyi

Güneş tutulur

Güneş ayı kaplar

Bilki sevgilim

Her şey dediğim

“Her şey”

Seni de kapsar…

“Aynaya baktım kimseyi göremedim, çekmecenin içine bir tutam ay bıraktım ve üstünde dokunsan güneş.

Şeffaflığım her şeye kadir ama yalnız sana eş.”

İster geçersin

İster seçersin…