Kırmızı

Güneşten gelip, sonsuzluğa uzandıran çizgi,

Sınırlarla ayrılan kalıpların izi

Endişeşiz, saygılı turuncuya hayat veren,

Şekilsiz evlerin odalarına giren.

Ölümün kokladığı en son koku

Yirmilik dişlerin ardındaki acı

Bahçelerdeki en güzel bakış

Berraklığı bozan neşesiz bir akış

Karakışta kendini yok eden kehanet,

Bazen korka korka bazen cesaret,

Ağanın yazmalı en güzel kızı,

Farklı bir dokunuş, farklı; kırmızı...

MKD. 2002

Şiiri yazdığım tam tarihi bilemediğimden kız kardeşime atıfla 1 Ekim olarak ayarladım. Mutlu olsun!